Voor wie

Je bent geen planner.
Je runt een zaak.

Het is donderdagavond. Het rooster voor volgende week moet de deur uit, en je hebt nog geen idee wie er kan.

Je stuurt een bericht in de groep. Drie mensen antwoorden. Eén zegt "denk het wel". De rest lees je maandag.

Zaterdag komt er iemand niet opdagen, en je zoekt zelf een vervanger terwijl de zaak vol zit.

Dat kost geen uren omdat je het verkeerd aanpakt. Het kost uren omdat je met vijftien mensen praat via een kanaal dat niet onthoudt wie wat gezegd heeft. Staffmanagr vraagt het één keer, verzamelt de antwoorden, en legt vast wie er werkelijk gewerkt heeft.

Eerlijk over de grens

Wat voor iedereen werkt, en wat op de horeca gebouwd is

Planning, beschikbaarheid, WhatsApp, inklokken en urenregistratie kijken niet naar je sector. Een shift is een shift, een gewerkt uur is een gewerkt uur. De loonkost per shift rekent met het uurloon dat je zelf invult.

Wat wél op de horeca gebouwd is: de controle op het minimumuurloon, de nachtpremie en de regels rond flexi- en studentenwerk. Die cijfers zijn doorgerekend voor paritair comité 302, het hotelbedrijf. Het nachtvenster, de nachtpremie en de minimumuurloongrens staan als instelling per zaak — de standaardwaarden komen uit PC 302.

Val je onder een ander paritair comité, dan zet je die instellingen op je eigen cijfers of je laat ze leeg, en lever je je uren aan je sociaal secretariaat. Dat berekent het loon, zoals het dat vandaag ook doet. Hetzelfde geldt voor Dimona: de aangifte loopt via de RSZ en geldt voor elke werkgever, maar de types die wij automatisch kiezen — flexi, student, extra — zijn de horecatypes.